Przebijanie (bleed-through) sublimacji na drugą stronę cienkiego poliestru — od czego to zależy?

Też mam podobne obserwacje na cienkim poliestrze i to, co piszesz, mocno się spina z tym, że przy ciemnych aplantach po prostu „ładujesz” za dużo barwnika w materiał. U mnie największą różnicę robiło zejście o krok z czasu albo temperatury, bo przy 190–200°C i minucie potrafi już iść w głąb tak, że na lewej stronie wychodzi czyste lusterko. Docisk też potrafi dorzucić swoje, bo jak materiał jest mocniej dociśnięty do papieru, to barwnik szybciej wnika i łatwiej go „przepchnąć” na wylot. Do diagnozy fajnie działa prosta próba: ten sam plik i papier, a zmieniasz tylko jeden parametr naraz (czas albo temp.), plus wariant z minimalnie lżejszym dociskiem, żeby zobaczyć, co najbardziej rusza przebicie. Sprawdziłbym też, czy papier po transferze jest mocno „wypalony” w tych ciemnych polach — jak zostaje prawie biały, to sygnał, że dawka idzie za grubo. No i sama tkanina potrafi robić różnice: dwa „białe poliestry 100 g” mogą mieć inną gęstość splotu i apreturę, a wtedy jeden przepuszcza barwnik jak sito. Masz ten bleed-through równomierny na całej powierzchni czy bardziej tam, gdzie jest większy docisk/załamania materiału?

Piotr ma sporo racji, bo przy 90–110 g/m² ta „energia” z prasy i ciemne aplany potrafią po prostu przepchnąć barwnik przez strukturę i wtedy lewa strona wychodzi jak negatyw/lustro. Tylko że nie zawsze to jest kwestia „za dużo temp/czas” wprost — czasem sama tkanina robi robotę: luźniejszy splot, cieńsza przędza albo większa przepuszczalność i przy tym samym ustawieniu przebicie pojawia się od razu. Druga rzecz to docisk: przy cienkim poliestrze mocniejszy docisk potrafi zwiększyć kontakt i realnie podbić transfer, więc „średni” bywa już za dużo, zależnie od prasy. Z „mokrym” wydrukiem też bywa podobnie, ale wtedy często widać jeszcze inne objawy (przelewanie, spadek ostrości, większe tło), a nie tylko czyste lustrzane przebicie. Żeby to złapać w procesie, najłatwiej porównać ten sam plik na kawałkach z różnych rolek/dostaw i zrobić szybkie zejścia z czasem albo temperaturą o mały krok — jeśli przebicie znika przy minimalnej zmianie, to raczej kwestia progu energii niż samego profilu. Jeśli natomiast przebija „uparcie” nawet po skróceniu czasu i delikatniejszym docisku, to obstawiałbym materiał (gramatura to jedno, ale konstrukcja tkaniny robi większą różnicę). Jaką masz prasę i czy ten poliester to dzianina (np. flagowa) czy bardziej gładko tkany?