Robimy w JDG krótkie serie koszulek z logo dla ekip eventowych i klubów fitness, najczęściej po 30–80 sztuk na zamówienie. Przy ostatniej partii na czarnych koszulkach 190 g z dużym nadrukiem na plecach klienci zgłosili, że materiał po założeniu układa się sztywno i jakby ciągnie na boki. Na płasko wszystko wygląda równo, ale na sylwetce koszulka traci fason i przy ruchu czuć wyraźnie, że tył pracuje inaczej niż reszta. Logo nie pęka, nie odkleja się i nie przebija kolor, więc problem nie wygląda na typową wadę po praniu. Zamówienie było robione dla spółki organizującej zawody biegowe, budżet około 4 tys. zł netto, więc temat wrócił już przy odbiorze drugiej partii. Zastanawiam się, czy bardziej chodzi o wielkość apliki, samą technologię nadruku, czy o konkretny rodzaj dzianiny w tych koszulkach. Czy ktoś miał sytuację, że duże logo na plecach usztywniało koszulkę i deformowało jej układ mimo poprawnego wyglądu samego nadruku?
Robiłem ostatnio serię koszulek firmowych z logo w DTF i na części sztuk po kilku praniach zaczęły lekko odchodzić rogi nadruku. Koszulki były różnych producentów, ale prasowane w tych samych ustawieniach i na tej samej prasie. Czy przyczyną może być sam materiał koszulki, klej w folii DTF, czy raczej problem z dogrzaniem nadruku?
Cześć, robię haft komputerowy na koszulkach z logo na piersi i po wyjęciu z tamborka materiał pod haftem jest pofalowany i ściągnięty. Na wieszaku wygląda jeszcze w miarę, ale po pierwszym praniu i lekkim naciągnięciu koszulki marszczenia wokół wzoru są bardzo widoczne. Dzieje się to głównie przy większych, „pełniejszych” logotypach, a na grubszych koszulkach problem jest dużo mniejszy. Czy macie podobne obserwacje na dzianinach typu single jersey? Jaka gramatura koszulki i orientacyjna liczba ściegów w projekcie u was najczęściej robią różnicę?
Przy termotransferze logo z folii FLEX na czarnych i granatowych koszulkach 100% bawełna po zdjęciu nośnika zostaje widoczny błyszczący prostokąt po płycie prasy wokół nadruku. Sam logotyp trzyma się dobrze, ale ślad jest wyraźny pod światło i po ostygnięciu nie znika, przez co część sztuk wygląda jak „przyprasowana”. Ustawienia są powtarzalne między seriami, a efekt potrafi wyjść mocniej na niektórych partiach tego samego modelu koszulki, więc próbuję ustalić źródło problemu. Jaki skład i wykończenie (np. ringspun/zmiękczana) mają koszulki, na których najczęściej to występuje? Na jakiej prasie i z jaką podkładką (guma/silikon/filc) robicie FLEX na ciemnych kolorach?
Wykonuję nadruki z logo na czerwonych, sportowych koszulkach 100% poliester i po aplikacji biała grafika po kilku godzinach zaczyna lekko różowieć. Efekt pojawia się nawet na sztukach, które nie były prane ani noszone, tylko leżały w pracowni. Na innych kolorach z tej samej partii problemu nie widzę, więc podejrzewam migrację barwnika z tkaniny albo reakcję z warstwą klejową nośnika. Chciałbym ustalić, jak najpewniej rozpoznać przyczynę zanim przyjmę większą partię do produkcji. Czy to typowy objaw migracji na poliestrze barwionym na czerwono? Jaka informacja od producenta koszulki pomoże to potwierdzić?
Robię krótką serię koszulek z logo na bawełnie 100% i po kilku rozciągnięciach nadruk DTF zaczyna delikatnie pękać przy cieńszych liniach. Próbowałem zmieniać docisk i czas, ale efekt nadal nie jest powtarzalny między sztukami. Jakie ustawienia temperatury, czasu i docisku najlepiej sprawdzają się przy takim materiale?
