Czy ktoś spotkał się z tym, że po sublimacji na białym poliestrze ten sam projekt ma wyraźnie ciemniejsze krawędzie i trochę jaśniejszy środek? Problem widać głównie na pełnych tłach, zwłaszcza granacie i czerwieni, przy formacie około 30 x 40 cm. Na wydruku z drukarki apla wygląda równo, różnica pojawia się dopiero po zdjęciu z prasy. Dzieje mi się to mniej więcej na 7–8 sztukach z partii 20 koszulek, więc nie jest to jednorazowy przypadek. Zastanawiam się, skąd bierze się taka nierówna intensywność koloru po transferze.
Od kilku miesięcy robię te same projekty i parametry transferu na białym poliestrze 100%, ale po przejściu na nową rolkę materiału kolory po wgrzaniu są wyraźnie mniej nasycone. Różnica jest największa w czerwieniach i granatach, wygląda jakby spadło nasycenie o jakieś 10–15% względem wcześniejszych realizacji. Druk, papier i atrament są z tej samej dostawy, a problem pojawił się od pierwszych sztuk z nowej partii materiału. Czy sama zmiana partii albo wykończenia poliestru może tak mocno wpływać na przyjmowanie barwnika w sublimacji i od czego to zwykle zależy? Jak rozróżnić, czy źródło jest w samym materiale, czy w którymś etapie procesu?
Drukuję sublimację na papierze i transferuję na białe koszulki 100% PES, i od pewnego czasu drobny tekst oraz cienkie linie po wgrzaniu wyglądają na pogrubione i mniej ostre, mimo że projekt jest wektorowy. Na papierze przed transferem kontury są czyste, a po transferze krawędzie liter są jakby lekko rozmyte i nierówne, szczególnie przy 4–6 pt oraz liniach 0,2–0,3 mm. Parametry są stałe (ok. 195°C, 50–55 s, docisk średni), a duże aplanty i zdjęcia wychodzą normalnie bez efektu cienia czy pasów. Czy taki spadek ostrości detalu może zależeć głównie od splotu albo wykończenia poliestru, jeśli druk i pliki się nie zmieniły? Na jakim typie poliestru najczęściej obserwujecie ten efekt?
Podczas transferu sublimacyjnego na białym poliestrze pojawia mi się delikatny, przesunięty o 1–3 mm „cień” krawędzi grafiki, jakby obraz był zdublowany. Efekt występuje zarówno na drobnym tekście, jak i na prostych logotypach, mimo że sam wydruk na papierze wygląda poprawnie. Pracuję w powtarzalnych warunkach (około 190°C i 60 s) i zabezpieczam arkusz taśmą termiczną, a mimo to zjawisko pojawia się losowo w części realizacji. Czy ktoś może wskazać, jakie mechanizmy w procesie sublimacji najczęściej odpowiadają za „ghosting” oraz które elementy toru (papier, docisk, stabilność materiału, warunki w prasie) warto w pierwszej kolejności podejrzewać?
Po transferze sublimacyjnym na białym poliestrze zaczęły mi wychodzić regularne, pionowe pasy w aplantach i gradientach, mimo że na papierze wydruk wygląda równo i bez smug. Prasa 190°C/60 s, docisk średni, plik CMYK z profilu ICC, problem powtarza się na różnych grafikach. Co może być źródłem takiego bandingu i jak ustalić, czy to powstaje na etapie druku, papieru czy samego wgrzewu?
Po sublimacji na białym poliestrze 100% zaczęła mi się pojawiać jasna obwódka (ok. 1–2 mm) wokół czarnych elementów i drobnego tekstu, jakby „odcięcie” krawędzi było rozjaśnione. Drukuję na standardowym papierze sublimacyjnym z profilu ICC, a transfer robię na prasie płaskiej w okolicach 190–195°C przez ~50–60 s, docisk średni. Efekt widać najbardziej przy pełnych aplantach czerni i przy cienkich liniach, a w środku większych wypełnień czerń wygląda normalnie. Czy to „halo” częściej wynika z limitu atramentu/profilu (przyrost punktu) czy z samego transferu na prasie? Czy ktoś obserwował to tylko na konkretnych partiach poliestru o innej gramaturze/splocie?
Robię sublimację na białym poliestrze na prasie płaskiej i co jakiś czas papier transferowy przywiera do materiału po wgrzaniu. Po odklejeniu zostają drobne włókna/papierowy nalot w aplantach i w półtonach, mimo że kolory ogólnie wychodzą poprawnie. Problem dotyczy mniej więcej 2–3 sztuk na 10, najczęściej przy większych, jednolitych tłach. Parametry są stałe (np. 195°C/55 s) i używam tego samego papieru oraz atramentów sublimacyjnych. Z czego może wynikać takie „przyklejanie” papieru do poliestru i jak rozpoznać, czy to kwestia papieru, wilgoci czy samej tkaniny?
Prowadzę małą pracownię personalizacji (JDG), robimy głównie nadruki sublimacyjne na elementach odzieży sportowej z poliestru i ostatnio mam problem z powtarzalnością wymiaru nadruku. Na papierze transferowym projekt jest idealnie spasowany do szablonu, ale po wgrzaniu na tkaninę format potrafi się zmienić o ok. 2–4 mm na 40 cm, przez co logotypy przestają pasować do linii cięcia i szwów. Dzieje się to na białym poliestrze 100% i na tych samych plikach, a różnice widzę szczególnie między rolkami materiału od różnych dostawców oraz między partiami z tej samej belki. Pracuję na płaskiej prasie 40×50, typowo okolice 195–200°C i 45–60 s, papier 70–90 g, docisk średni, a mimo to raz wychodzi idealnie, a raz „ściąga” w jedną stronę. Zlecenia to krótkie serie (20–50 szt.), więc takie rozjazdy generują realne koszty poprawek przy zamówieniach rzędu 6–10 tys. zł. Od czego najczęściej zależy taka zmiana wymiaru po sublimacji i jak podejść do diagnozy, żeby ustalić czy to cecha tkaniny/wykończenia, ustawień prasy czy procesu krojenia?
Cześć, tu HafciAdam, pracuję jako operator w małej pracowni personalizacji (JDG) i robię głównie sublimację na poliestrze. Jestem w trakcie realizacji zlecenia na ok. 120 koszulek sportowych 100% poliester 160 g/m² dla lokalnego klubu (wartość ok. 8 tys. zł netto). Na jednolitych aplantach, szczególnie na granacie i czerwieni, po transferze pojawiają się liczne drobne białe kropki jak „braki farby” o średnicy mniej więcej 0,2–0,5 mm. Pracuję na Epsonie z atramentami sublimacyjnymi i papierze 100 g, transfer robię na płaskiej prasie 40×50 w okolicach 195°C i 55 s przy średnim docisku. Co ciekawe, na tym samym pliku i tej samej rolce papieru część sztuk wychodzi idealnie, a część ma te kropki, mimo że na wydruku przed transferem nic nie widać. Pod lupą wygląda to bardziej jak mikroskopijne przerwy w przeniesieniu niż przypadkowy kurz, a na jasnych kolorach problem jest prawie niewidoczny. Od czego najczęściej zależą takie „pinholes” po sublimacji na poliestrze i jak technicznie odróżnić, czy to kwestia wykończenia/impregnacji tkaniny, wilgoci w materiale, czy ustawień transferu?
Robię sublimację na białym, 100% poliestrze (transfer wygląda poprawnie po wygrzewaniu, kolory są równe i nasycone), ale po pierwszym praniu w 40°C nadruk wyraźnie traci nasycenie, najbardziej czerwienie i fiolety. Pracuję na standardowych atramentach sublimacyjnych, papierze 100–120 g i prasie płaskiej (ok. 200°C/45 s). Co najczęściej odpowiada za taką słabą odporność na pranie: parametry prasy, jakość tkaniny/wykończenia, czy coś w procesie transferu?
