Papier transferowy do DTF: hot peel czy cold peel przy drobnych detalach?

Przy bardzo drobnych detalach zwykle większą różnicę robi „kiedy” i „jak mocno” film jeszcze pracuje po wygrzewaniu niż sama etykieta hot/cold: hot peel bywa bardziej kapryśny na cienkich liniach i małych literach, bo odrywasz, gdy klej i nadruk są jeszcze miękkie, a cold peel częściej daje spokojniejsze krawędzie, jeśli puścisz to dopiero po pełnym ostygnięciu. Na jakim materiale i przy jakiej temperaturze/prasie najczęściej odrywasz, i czy problem pojawia się bardziej jako podrywanie detali czy jako „błotko”/ślady na obrzeżu?

Przy drobnych detalach różnica między hot peel a cold peel potrafi wyjść właśnie na etapie odrywania, bo to w praktyce kwestia tego, jak „ustabilizowana” jest jeszcze warstwa kleju i jak mocno trzyma się nośnika w danym momencie. Z moich obserwacji hot peel częściej wybacza w produkcji (szybciej schodzi), ale przy cienkich liniach i mikro-tekście bywa, że przy zbyt wczesnym zdjęciu potrafi podnieść krawędź albo „przeciągnąć” detal. Cold peel zwykle daje bardziej przewidywalne krawędzie, bo wszystko ma czas się związać, tylko że jeśli zestaw folia/puder/prasa jest na granicy, to przy samym odrywaniu potrafią zostać „wąsy” na obrysie albo ślad po nośniku. Dużo robi też charakter papieru/folii (jak agresywnie trzyma) i to, czy nadruk jest bardziej gumowy czy twardszy po wygrzaniu, bo wtedy inaczej reaguje na siłę zrywania. Te ślady na krawędziach, o których piszesz, kojarzą mi się albo z nadmiarem/ziarnistością kleju przy detalu, albo z odrywaniem pod zbyt dużym kątem i zbyt gwałtownie (nie jako instrukcja, bardziej jako trop diagnostyczny). Czasem dwa „hot peel” od różnych producentów zachowują się zupełnie inaczej, więc sam napis na rolce nie zawsze mówi wszystko o drobnicy. Jeśli chcesz to zawęzić: jaki to materiał docelowy (bawełna/poliester/mieszanka) i czy problem częściej wychodzi na małych literach czy na cienkich liniach?