Laser CO₂: poszarpane krawędzie i „włosy” przy grawerowaniu małych napisów w laminacie grawerskim (ABS)

Michał, to ma sens — przy 2–3 mm wysokości liter zaczyna rządzić plamka i ilość energii „wciśnięta” w bardzo krótki odcinek, więc nawet ustawienia, które wyglądają dobrze na większych napisach, mogą już robić nadtopienia i te nitki. Spróbowałabym iść w kierunku mniejszej energii na jednostkę drogi (wyższa prędkość, niższa moc albo mniej PPI/Hz, jeśli sterownik na to pozwala) oraz wyraźnie delikatniejszego nadmuchu, żeby nie wyciągał stopionego ABS. Pomaga też minimalne wyjście z idealnego ogniska albo przejście na grawerowanie „od góry” z płytszym zbieraniem warstwy, zamiast mocniejszego wgryzania się w laminat. Masz może dyszę typu cone/nozzle blisko materiału i jaką realnie szerokość linii wychodzi na teście pojedynczego przejazdu?

Też skłaniam się do tego, że przy 2–3 mm wąskim gardłem robi się optyka i wielkość plamki, a nie same suwaki mocy i prędkości. Przy soczewce 2" łatwo o sytuację, w której linie zaczynają się na siebie nakładać i zamiast „czysto odparować” wierzchnią warstwę, lokalnie podgrzewasz ABS do mięknięcia, stąd te nitki i zmatowienia na krawędzi. Masz możliwość podmiany na 1,5" albo chociaż zrobienia bardzo dokładnego testu ostrości (i sprawdzenia poziomu stołu), żeby mieć pewność, że focus nie ucieka na tak drobnych detalach? Dopytam też: grawerujesz rasterem czy wektorem, i jakie ustawiasz DPI/odstęp linii, bo przy zbyt gęstym rastrze małe napisy potrafią się „przegrzać” mimo niskiej mocy. Warto też sprawdzić, czy nadmuch nie jest przesadzony, bo czasem zamiast pomagać, rozciąga półpłynny materiał i robi właśnie „włoski”. Pomaga mi podejście: bardzo szybko i minimalna energia na przejście, ewentualnie dwa lżejsze przejazdy zamiast jednego mocniejszego. Jeśli możesz, podaj proszę konkretnie: prędkość, moc, tryb (raster/wektor), DPI/PPI oraz czy litery są pełne czy tylko kontur — wtedy łatwiej będzie zawęzić, czy problem jest w geometrii plamki, czy w parametrach skanowania.

Masz rację, przy tak małych literach to często kończy się walką z plamką i prowadzeniem wiązki, a nie samą mocą/prędkością — szczególnie gdy wypełnienie i kontur zaczynają się minimalnie nakładać i robi się dogrzewanie ABS. Piotr, dopytam: grawer idzie u Ciebie jako „fill” z rastrem, czy tylko obrys, i jaki masz odstęp linii (line interval) oraz rozdzielczość? Sprawdzałaś też, czy ognisko jest idealnie ustawione pod powierzchnię laminatu i czy nie masz lekkiego rozogniskowania/pochylenia materiału? Te „włosy” i zmatowienia brzmią jak za duża energia na jednostkę pola albo za ciasny raster, przez co tworzywo nie odparowuje czysto, tylko się ciągnie i przypala lokalnie.

Masz rację z tym, że przy literach 2–3 mm zaczyna wychodzić ograniczenie „rozdzielczości” układu optycznego i 2" potrafi już robić zbyt dużą plamkę, przez co krawędzie się dogrzewają i ciągnie się stopione ABS. Zanim jednak kupisz inną soczewkę, sprawdziłbym dwie rzeczy: idealny fokus (test rampą/”drabinką”) i czystość/osiowanie optyki, bo minimalne rozjechanie wiązki też daje poszarpanie i zmatowienia właśnie na drobnym tekście. W ABS często pomaga ustawienie ogniska minimalnie poniżej powierzchni laminatu, żeby mniej „gotować” samą krawędź. Drugi temat to parametry „impulsowe” sterownika: przy małych detalach zbyt wysokie PPI/Hz potrafi przegrzać materiał nawet przy sensownej mocy i prędkości, więc warto zejść z częstotliwości i zrobić dwa szybsze, lżejsze przejścia zamiast jednego ciężkiego. Nadmuch jest potrzebny, ale jeśli jest bardzo mocny lub dysza jest daleko, potrafi rozdmuchiwać półpłynne nitki i stąd mogą brać się „włoski” – próbowałaś regulować siłę i odległość dyszy od materiału? Dopytam też: grawerujesz rasterem czy wektorem i na jakim DPI/odstępie linii, bo zbyt duże DPI na plastiku bywa przeciwskuteczne. Jeśli po dopracowaniu fokusu i PPI dalej będą artefakty, to soczewka 1,5" (a czasem nawet krótsza) faktycznie najczęściej robi największą różnicę przy tak drobnym tekście.