Na czarnych koszulkach po wydruku DTG i utrwaleniu w białej podkładce pojawiają się drobne czarne kropki, jakby mikrootworki albo prześwity, mimo że plik ma pełną kryjącą biel. Zdarza się częściej na większych, jednolitych polach bieli i widać to dopiero po wygrzaniu. Jakie są najczęstsze przyczyny takiego efektu i co w pierwszej kolejności zweryfikować w procesie?
Drukuję DTG na czarnych koszulkach bawełnianych z białą podkładką i warstwą kolorową, a po utrwaleniu pojawia się wyraźna jasna obwódka wokół grafiki. Efekt wygląda tak, jakby biała podkładka „rozjechała się” poza kontur lub jakby doszło do przesunięcia warstw. Czy typowo jest to związane z parametrami pre-treatu, dociskiem do stołu, ustawieniami „choke/spread” w RIP, czy raczej z procesem wygrzewania i stabilnością materiału? Jakie są najczęstsze przyczyny tego zjawiska i po czym można je jednoznacznie odróżnić w praktyce? Będę wdzięczny za wskazanie, na jakie obszary diagnostyki zwrócić uwagę w pierwszej kolejności.
Prowadzę jednoosobową działalność w personalizacji odzieży i robię krótkie serie nadruków DTG dla lokalnych marek. Od kilku tygodni zauważam, że na czarnych koszulkach (100% bawełna, ringspun) biała podkładka potrafi delikatnie zżółknąć po utrwalaniu, zanim produkt trafi do klienta. Problem jest najbardziej widoczny na dużych białych polach i jasnych gradientach, a na kolorach bez białej bazy praktycznie go nie widzę. Drukuję na tej samej maszynie i tych samych atramentach wodnych co wcześniej, a pretreatment nakładam równomiernie, bez widocznych zacieków. Partie są małe (po 10–30 sztuk), ale przy zwrotach robi się to kosztowne, bo jedna reklamacja to ok. 60–120 zł i stracony czas na ponowną produkcję. Czy taki efekt żółknięcia bieli to częściej kwestia reakcji chemicznej z preparatem/bawełną, parametrów utrwalania, czy czegoś w samym białym atramencie i jego zachowaniu na ciemnym podłożu?
Zwracam się z uprzejmą prośbą o pomoc w identyfikacji przyczyny regularnych, poziomych smug (bandingu) na wydrukach DTG. Zjawisko jest najbardziej widoczne na jednolitych polach czerni i granatu, pojawia się niezależnie od pliku oraz ustawionej rozdzielczości i powtarza się w podobnym rytmie na kolejnych sztukach. Na testach dysz występują czasem pojedyncze ubytki, które po czyszczeniu na krótko ustępują, po czym problem wraca. Parametry pretreatmentu oraz utwardzania nie były zmieniane, a podłoże to głównie bawełna ring-spun 180–200 g/m². Czy mogliby Państwo wskazać, jakie typowe źródła bandingu w DTG warto w pierwszej kolejności wykluczyć i jakie elementy procesu mają tu najczęściej decydujący wpływ?
Szanowni Państwo, proszę o wskazanie kierunku diagnostyki w przypadku nadruków DTG na czarnych koszulkach 100% bawełna (ok. 180 g), gdzie po pierwszym praniu w 40°C pojawia się pękanie oraz miejscowe odchodzenie warstwy białego podkładu. Bezpośrednio po utrwaleniu nadruk wygląda poprawnie i ma dobre krycie, natomiast problem ujawnia się dopiero po wyschnięciu i cyklu prania. Kontrola dysz nie wykazuje braków, tusze są w terminie, a warunki w pomieszczeniu utrzymuję na poziomie ok. 22°C i 45–50% RH. Utrwalanie wykonuję prasą termiczną w stałej temperaturze i czasie, z przekładką, zgodnie z dotychczasową procedurą produkcyjną. Jakie parametry oraz punkty procesu (pretratment, suszenie, wysokość stołu, docisk, temperatura/czas utrwalania) Państwo weryfikują w pierwszej kolejności, aby rozróżnić niedoutwardzenie od niekompatybilności pretratmentu lub błędu mechanicznego?
