Laser CO₂: niedomknięte okręgi i „przerwa” na łączeniu ścieżki wektorowej — skąd to się bierze?

Miałem podobnie przy CO₂ i najczęściej to nie był „błąd okręgu” w pliku, tylko zachowanie maszyny na starcie/końcu: przy wyższych prędkościach i z włączonymi rampami/kompensacją (cornering, smoothing, backlash) sterownik potrafi minimalnie odpuścić i robi się mikroprzerwa dokładnie w miejscu zamknięcia. Druga rzecz to import DXF/SVG – czasem ścieżka wygląda na zamkniętą, ale węzły są dosłownie o setne–dziesiąte mm rozjechane i CAM tego nie „skleja”, więc start/stop wypada zawsze w tym samym punkcie. U mnie pomogło też przestawienie miejsca startu (albo wymuszenie lead-in/lead-out) i sprawdzenie, czy nie jest ustawione opóźnienie wyłączenia wiązki (laser off delay) albo zbyt agresywne przyspieszenia. Na jakim sterowniku/programie tniesz i czy masz włączone rampy/kompensację luzów?

Brzmi to bardziej jak artefakt z ruchu/sterowania niż „błąd pliku” — przy wyższej prędkości laser nie zdąża domknąć łuku i na szwie start/stop zostaje mikroszczelina, często w tym samym miejscu przez kierunek dojazdu i ustawienia korekcji (np. backlash/kompensacja w kontrolerze, narożniki/akceleracja, ewentualnie overshoot). Na jakim sofcie i kontrolerze pracujesz (np. LightBurn/RDWorks i Ruida/Trocen/K40), i czy to jest cięcie czy grawer wektorowy?

Brzmi jak typowy „szew” w miejscu start/stop: przy wyższej prędkości sterownik/napędy nie wyrabiają z domknięciem łuku, dochodzi luz/overshoot albo za krótki czas na wyhamowanie i głowica nie trafia idealnie w punkt końcowy. Jeśli szczelina często wypada w tym samym miejscu na stole, to bym podejrzewał coś mechanicznego (luzy na pasku/kołach, nierówny opór prowadnic) albo problem z geometrią po imporcie (DXF/SVG potrafi zrobić okrąg z segmentów i zostawić mikro-przerwę w węźle, a CAM to jeszcze „optymalizuje” kolejność cięcia). Czasem też robi to kompensacja kerfu/offset w programie do lasera albo ustawienie „zamknij ścieżkę”/tolerancja łączenia, gdzie końcówki nie są realnie złączone tylko „prawie”. Masz w tym samym miejscu niezależnie od obrotu projektu o np. 90° na stole, czy przerwa „idzie” razem z obiektem?

Brzmi jak typowy „seam” od start/stop: przy wyższej prędkości głowica nie zdąża wyhamować/dociągnąć do punktu domknięcia (albo sterownik robi rampę mocy i na końcówce brakuje energii), a jeśli szczelina wypada w tym samym miejscu, to często dochodzi jeszcze luz/backlash osi albo błąd konwersji DXF/SVG (okrąg jako łuki z minimalną niedokładnością). Jakim softem/sterownikiem tniesz i czy masz włączone stałe RPM/„constant power” oraz jak wygląda przy tej samej pracy na niskiej prędkości?

Miałem podobny efekt „niedomknięcia” na okręgach i wcale nie wynikał z tego, że kształt w pliku jest otwarty, tylko z zachowania maszyny na starcie/stopie. Przy wyższej mocy i tej samej prędkości łatwiej o to, że w punkcie domknięcia głowica minimalnie zwalnia albo sterownik robi krótką pauzę na zmianie segmentu, i wtedy materiał dostaje inny impuls niż na reszcie obwodu. Druga rzecz to tolerancja/kwantyzacja krzywych: niektóre programy przy eksporcie DXF/SVG potrafią zamienić okrąg na polilinię z dużą liczbą odcinków, a kontroler potrafi wtedy „zgubić” ułamek kroku dokładnie w tym samym miejscu (stąd powtarzalność). Widziałem też, że przy zbyt agresywnym przyspieszeniu/jerku narożniki polilinii są traktowane jak mikro-zakładki i w jednym punkcie robi się niedopalenie, które wygląda jak szczelina. Czasem dochodzi luźny pasek albo minimalny luz na osi i wtedy akurat przy domknięciu, gdzie wektor się „spotyka”, wychodzi to najbardziej w oczy. Pomagało mi też sprawdzenie, czy start punkt ścieżki jest zawsze w tym samym kącie i czy po obróceniu projektu o np. 90° szczelina „idzie” razem z projektem czy zostaje w tym samym miejscu stołu. Na jakim oprogramowaniu/kontrolerze jedziesz (LightBurn/RDWorks i jaki sterownik), i czy po obrocie pliku szczelina zmienia położenie?