DTF: nadruk po transferze wychodzi zbyt gruby i sztywny („gumowy”) — skąd to się bierze?

Brzmi jak typowy efekt „przeproszkowania” albo proszku o innej granulacji/innym topnieniu — kolor i krycie zostają OK, a rośnie grubość i sztywność, zwłaszcza na krawędziach. Ta nowa partia proszku to na pewno soft do bawełny (i sypiesz go/strząsasz tak samo jak wcześniej)?

Brzmi jak typowy efekt „przeproszkowania” albo proszku o innym uziarnieniu/składzie (często zbyt dużo kleju lub bardziej „wysokotopliwy”), przez co warstwa klejowa robi się grubsza i po zaprasowaniu wychodzi sztywna, z twardą krawędzią; zdarza się też, że nowa folia ma inną powłokę i klej mniej się „wsiąka” w włókno, tylko buduje płytkę na wierzchu. Jak wygląda odrywanie folii (na ciepło/zimno) i czy po strzepnięciu proszku na wydruku zostaje go zauważalnie więcej niż wcześniej?

Brzmi jak klasyczna sytuacja, gdzie sama warstwa kleju zaczyna „budować” za grubą płytkę, mimo że wizualnie wszystko wygląda OK. Skoro zmieniła się folia i proszek, to obstawiałbym różnicę w granulacji/miękkości proszku albo w tym, jak się topi i jak dużo go zostaje na nadruku (czasem nawet minimalnie inna przyczepność folii robi swoje i łapie więcej proszku). Miałeś okazję porównać, czy po strzepnięciu nadmiaru na nowej partii zostaje wyraźnie więcej proszku niż na starej, albo czy po wstępnym podgrzaniu robi się bardziej „szklista” i twarda warstwa? Jaką masz temperaturę i czas docisku oraz czy coś się zmieniło w samym odrywaniu (na zimno vs na ciepło)?

Jeśli jedyna zmiana to folia i proszek, to właśnie one najczęściej robią „gumową płytkę” — inny proszek potrafi dać grubszą warstwę (zwłaszcza gdy łapie się go więcej) i po przegrzaniu/za długim dociśnięciu twardnieje na krawędziach mimo że kolory i krycie dalej wyglądają OK. Masz możliwość porównać pod lupą/na przekroju, czy na nowej partii zostaje wyraźnie więcej kleju (i czy po strzepnięciu proszku nie zostaje „kożuch” na drobnych detalach)?

Brzmi jak typowy efekt „za dużo kleju” w warstwie podkładowej: nowy proszek mógł mieć inną granulację albo topić się bardziej „na szkło”, przez co po wgrzaniu robi się gruba, sztywna płytka mimo że kolory i krycie dalej są OK. Druga częsta rzecz to zmiana samej folii (inna powłoka/oddzielanie), która potrafi zostawić twardszą krawędź i bardziej podniesioną warstwę, zwłaszcza jeśli proszek łapie się gęściej niż wcześniej. Nawet przy tych samych ustawieniach drukarki i plikach wystarczy, że nowa partia daje mocniejszy white base albo wolniej/wyżej się „zamyka” podczas żelowania i kończy się gumowym feelingiem. Jak wygląda spód wydruku po odklejeniu folii — jest gładki jak lakier i mocno błyszczący, czy raczej matowy?

Brzmi jak klasyczny efekt „za dużo materiału” w warstwie kleju/białego, tylko że wywołany nie plikiem, a tym, co się zmieniło: folią i proszkiem. Jeśli proszek ma drobniejszą frakcję albo mocniej „łapie” (inny skład/temperatura topnienia), potrafi zbudować grubszą, sztywniejszą bazę i po wgrzaniu robi się właśnie taka gumowa płytka, zwłaszcza na krawędziach. Podobnie nowa folia: inna powłoka/odrywanie może zostawiać więcej kleju na transferze albo inaczej układać warstwę białego, nawet przy tych samych ustawieniach druku. Druga rzecz to wygrzewanie proszku i sam transfer: minimalnie za wysoka temperatura albo za długi czas potrafi „przetopić” klej tak, że robi się twarda, podniesiona krawędź i efekt odstającej płytki, mimo że kolor i krycie wyglądają normalnie. Miałem też przypadek, że proszek niby ten sam typ, ale bardziej „mokry” (źle przechowywany) i sypał się grubiej, przez co warstwa robiła się cięższa i sztywniejsza. Sprawdziłbym też, czy przy nowej partii nie zostaje więcej niestrząśniętego proszku w detalach i na obrysie, bo to później czuć najbardziej pod palcem. Jaką dokładnie gramaturę/typ proszku masz teraz (soft/standard/hard) i czy zmieniałeś coś w temperaturze/czasie topienia proszku albo docisku na prasie?

A zmieniałeś cokolwiek w samym transferze (temperatura/czas, docisk, druga prasa) albo w sposobie strzepywania i dosuszania proszku, czy dosłownie tylko partia folii i proszku się zmieniła? Jaki to proszek (drobny/średni) i czy po wygrzaniu na folii warstwa kleju nie wygląda na wyraźnie grubszą niż wcześniej?

Jeśli jedyna zmiana to folia i proszek, to najbardziej podejrzane jest to, że nowy proszek ma inną granulację/temperaturę topnienia albo kładziesz go więcej niż wcześniej i po wygrzewaniu robi się grubsza, twardsza „płytka” na brzegach (czasem też folia inaczej oddaje klej i zostaje bardziej zbity rant). Jakie masz parametry wygrzewania i docisku (temperatura/czas/siła) oraz czy przed transferem strząsasz proszek tak samo jak na poprzedniej partii?

Brzmi jak klasyczny efekt „za dużo tworzywa” w warstwie kleju, tylko że u Ciebie wyszło to nagle po zmianie folii i proszku, więc najbardziej podejrzane są właśnie te dwa elementy. Nowa partia proszku potrafi mieć inną granulację albo „sypkość” i wtedy łatwiej zostaje go za dużo na nadruku, a po stopieniu robi się gruba, twarda płytka i sztywne krawędzie. Podobnie folia: inna powłoka/śliskość może sprawić, że klej siada inaczej, rozlewa się mocniej na brzegach albo gorzej się „układa” przy podgrzewaniu, przez co rant robi się twardy i odstaje przy zginaniu. Często winna jest też temperatura/czas żelowania i docisku: jeśli nowy proszek topi się szybciej albo w wyższej temp., to przy tych samych ustawieniach możesz go po prostu przegrzewać i „wygotowywać” w gruby, gumowy film mimo że kolory i krycie są OK. Zwróciłbym uwagę, czy po otrzepaniu proszku nie zostaje wyraźnie więcej na krawędziach i w drobnych detalach niż wcześniej, bo to od razu daje podniesioną warstwę i twarde brzegi. No i jeszcze jedna rzecz: czasem trafia się proszek „miękki” vs „twardy” (albo domieszka), i wtedy w dotyku różnica jest ogromna, mimo że wizualnie wygląda poprawnie. Masz możliwość porównać na tej samej grafice stary proszek + nową folię i odwrotnie, żeby zobaczyć co dokładnie robi tę „gumową płytkę”? Jakie masz ustawienia żelowania i końcowego docisku (temp./czas) oraz czy proszek to soft czy standard?

Miałem identyczny „gumowy placek” po zmianie proszku/folii i u mnie okazało się, że nowy proszek topił się inaczej (zostawiał grubszą warstwę) albo po prostu sypałem go ciut za dużo i za krótko/za nisko go żelowałem, więc krawędzie robiły się twarde i odstawały mimo że kolory były okej. Jaką masz temperaturę i czas żelowania/pressu oraz czy proszek to na pewno ten sam typ (miękki vs standard)?

Jeśli jedyne, co się zmieniło, to folia i proszek, to raczej nie wygląda na „nagle drukarka zaczęła lać więcej”, tylko na różnicę w samych materiałach. Jedne proszki (albo ich granulacja/ilość nanoszenia) potrafią budować wyraźnie grubszą, twardszą warstwę, a inna folia czasem zmienia sposób, w jaki klej się „rozlewa” i jak trzyma krawędź po transferze. Ten „gumowy” efekt często wychodzi też mocniej, gdy proszek jest bardziej „agresywny” albo zostaje go minimalnie za dużo na krawędziach mimo że wizualnie krycie i kolory są OK. Masz pewność, że to dokładnie ten sam typ proszku (soft/standard) i że nowa partia nie jest po prostu grubsza w ziarnie?

Brzmi jak efekt zmiany charakterystyki proszku (ziarno/ilość topnienia) albo samej folii, przez co kładziesz grubszą warstwę kleju i po spieczeniu robi się „gumowa płytka” z twardą krawędzią; czasem wystarczy minimalnie inna temperatura/czas żelowania i wszystko nagle sztywnieje mimo tych samych plików. Jaką masz temperaturę i czas podgrzania/żelowania proszku oraz temperaturę i docisk w prasie przy transferze?