Laser CO₂: dlaczego przy grawerowaniu szkła pojawiają się odpryski i chropowate krawędzie liter?

Najczęściej to efekt zbyt gwałtownego podgrzania powierzchni: laser CO₂ robi w szkle mikropęknięcia, a przy za dużej mocy, zbyt małej prędkości albo zbyt gęstym rastrowaniu te pęknięcia zaczynają się łączyć i krawędzie liter się kruszą. Dużo zależy też od rodzaju szkła i ostrości ogniskowania; próbowałeś lekko rozogniskować wiązkę albo zejść z mocą przy drobnych napisach?

U mnie takie poszarpane krawędzie na szkle najczęściej wychodziły wtedy, gdy laser dawał zbyt dużo energii w jednym miejscu i szkło dostawało punktowego szoku termicznego. Przy drobnych napisach to widać bardziej, bo każda mikroodpryskana krawędź od razu psuje kształt litery. Duże znaczenie miała też ostrość wiązki, bo minimalnie rozjechany fokus robił bardziej matowe, kruszące grawerowanie zamiast równego „oszronienia”. Na kubkach dochodzi jeszcze kwestia nierównej powierzchni i tego, czy obrotówka trzyma cały czas tę samą odległość od soczewki. Zauważyłem też, że nie każde szkło reaguje tak samo, tańsze kubki potrafią odpryskiwać dużo mocniej niż szkło lepszej jakości albo inaczej hartowane. Czasem pomagało mi zejście z mocy, podniesienie prędkości i test z mokrym papierem albo cienką warstwą płynu, bo to trochę łagodziło przegrzewanie powierzchni. Przy cienkich liniach logo problemem bywa też zbyt gęste wypełnienie albo za mały odstęp między przejazdami. Na jakiej mocy, prędkości i rozdzielczości robisz te drobne napisy?

Najczęściej to efekt zbyt gwałtownego punktowego nagrzania szkła: laser robi mikropęknięcia, które przy małych literach i cienkich liniach od razu wyglądają jak poszarpana krawędź, zwłaszcza gdy moc jest za duża, prędkość za mała albo plamka nie jest dobrze ustawiona w ognisku. Dużo zależy też od samego szkła, bo kubki z naprężeniami po produkcji potrafią kruszyć się bardziej; próbowałeś porównać ten sam plik na innym typie szkła?

Najczęściej to wygląda na zbyt agresywne punktowe podgrzewanie szkła, zwłaszcza przy drobnych elementach, gdzie laser „bije” gęsto w mały obszar. Szkło nie topi się tam ładnie jak metal czy akryl, tylko dostaje mikropęknięć od szoku termicznego, stąd chropowatość i małe odpryski pod palcem. Dużo potrafią zmienić moc, prędkość, DPI/liniatura i ogniskowanie, bo przy za dużej energii na punkt cienkie linie zaczynają się kruszyć zamiast matowieć. Masz ustawione grawerowanie w ognisku, czy lekko rozogniskowane?

Często to nie jest kwestia samego „cięcia” szkła, tylko zbyt gwałtownego lokalnego nagrzania powierzchni. CO₂ mocno oddziałuje z wierzchnią warstwą szkła, więc przy za dużej mocy, zbyt małej prędkości albo zbyt gęstym wypełnieniu robią się mikropęknięcia i takie drobne odpryski na krawędziach liter. Przy cienkich liniach problem bardziej widać, bo każdy odprysk optycznie pogrubia i rozrywa znak. Znaczenie ma też samo szkło, bo kubki z naprężeniami albo nierówną powierzchnią potrafią kruszyć się dużo bardziej niż płaskie, dobrej jakości tabliczki. Próbowałeś porównać ten sam plik na dwóch różnych rodzajach szkła?

Najczęściej to wychodzi zbyt agresywnych ustawień i miejscowego przegrzewania szkła, szczególnie przy cienkich liniach, gdzie energia kumuluje się na małej powierzchni i robią się mikroodpryski zamiast równego zmatowienia. Jaką masz moc, prędkość i DPI przy tych drobnych napisach?

Najczęściej to jest efekt zbyt gwałtownego nagrzania punktowego: szkło nie topi się ładnie jak akryl czy drewno, tylko dostaje mikropęknięć i lokalnie się wykrusza. Przy cienkich liniach i małych literach łatwo przesadzić z energią na małej powierzchni, zwłaszcza przy za dużej mocy, zbyt wolnym przejeździe, złym ognisku albo zbyt wysokim DPI. Znaczenie ma też samo szkło, bo tanie kubki, szkło hartowane albo z naprężeniami potrafią reagować dużo gorzej niż równa tafla. Sprawdziłbym jeszcze, czy nie robisz zbyt wielu przejść po tym samym miejscu, bo to często pogarsza chropowatość zamiast poprawiać kontrast. Jakich ustawień mocy, prędkości i rozdzielczości używasz przy tych drobnych napisach?